Afrika… het tweede grootste continent op deze immense wereldbol. Een continent waar 1 op de 7 wereldburgers leeft, of toch woont. Een continent waar adembenemende vergezichten, onweerstaanbare ritmes, goedlachse kinderen, een opmerkelijke gastvrijheid, een typerende gelatenheid en een ongekende natuurpracht je doen verlangen naar meer. Leven op het ritme van de zon, paradijs op aarde? En toch, sommigen spreken van het verloren continent, waar we alleen maar achteruitgang en geen vooruitgang zien. Het continent dat de meesten al hebben opgegeven, afgeschreven. Wat wil je, 70% van de 40 miljoen met HIV besmette mensen leven in Afrika, een derde van de bevolking in Sub-Saharaans Afrika is ondervoed, slechts 25% van de kinderen gaat naar de middelbare school, 16% van de kinderen sterft voor ze 5 jaar zijn, vrouwen hebben 1 kans op 22 om te sterven aan complicaties tijdens de zwangerschap en bevalling, … Houdt iemand me tegen? Want zo kan ik nog wel even doorgaan. Dit stukje van de wereld is het strijdtoneel van gruwelijke oorlogen, extreme armoede, gebrekkige infrastructuur, besmettelijke ziektes en ondervoeding.

Maar gelukkig is niet iedereen zo pessimistisch. Want iets doen is beter dan niets doen, niet? En misschien helpen we maar 20 mensen, of misschien zelfs maar 10 mensen, al was het er maar eentje… Kleine projecten zijn een goed begin. En goed begonnen is half gewonnen, zeggen ze. Dus gaan we ook dit jaar met Vastival zo een klein project steunen. Deze keer trekken we naar Nigeria. Ik bespaar jullie de cijfers. Je kan ze wel zelf bedenken. We steunen een project in Makoko, een sloppenwijk in Lagos. Deze sloppenwijk is gebouwd op water waardoor het ook wel het ‘Venetië’ van Lagos wordt genoemd. Maar buiten de kleine rondvarende bootjes zien we weinig gelijkenissen. Hoe ziet Makoko er dan uit? Bekijk het misschien eens op Youtube (je vindt het onderaan deze pagina!) Kan je je een groep van 30 kleuters en 40 lagere schoolkinderen voorstellen, op elkaar gepropt in een houten schooltje, op rotte palen? Ze zitten met 70 zo een 3 meter boven het water en geen van hen kan zwemmen… Medische voorzieningen? Gebrekkig aanwezig. Drinkbaar water? Ver te zoeken.

Een 6-tal expats (Belgische vrouwen, Vlaams en Waals, hier lukt het wel…) besloot iets te doen aan deze erbarmelijke situatie in Makoko. Via evenementen en festiviteiten in Lagos hebben ze reeds 5000 euro ingezameld en zijn ze gestart met de bouw van een nieuw en veilig schooltje. Vorige week was deel 1 van het project klaar: grond opvoeren zodat de kinderen niet meer boven het water hangen. Dan kan het schooltje ook in baksteen gebouwd worden want dit is veel duurzamer dan hout. Prijskaartje voor deel 1: 1500 euro. Wie doet het werk? De papa’s van de schoolkinderen. Ze krijgen hiervoor wat eten en drinken en 50 euro voor het harde labeur… Vanaf volgende week starten ze met deel 2, het bouwen van het schooltje zelf. Wie even meerekende beseft dat ze nog een goeie 3000 euro over hebben. Maar dit volstaat niet. 10 000 euro is het minimum dat vereist is om de school af te werken: de bouw ervan plus de aankoop van stoelen, banken, pennen, schriften, borden, … Maar er valt nog meer te realiseren in Makoko. De Belgische vrouwen denken momenteel ook aan de bouw van een boorput om proper water naar boven te pompen. En daarnaast is één schooltje eigenlijk niet genoeg voor de 100 000 inwoners van Makoko…

Je ziet het: werk genoeg maar geld tekort. En daar proberen wij, samen met onze leerlingen van de tweede graad, iets aan te doen!