Kerstviering - raas, raas tegen het sterven van het licht

Het begon op de Dag van het Woord. 18 rotte plekken op deze wereldbol. Stil protest op de markt. En toen was de kritiek: is dat niet wat makkelijk, is dat geen public relations? Zouden we niet beter iets doen? En 't is ook altijd zo negatief... Kerstmis is het feest dat zegt: klein haalt het uiteindelijk toch op groot. Geloof maar dat dat ene lichtje de rest weer kan aanwakkeren. Maar je moet het wel (willen) zien. In de kerstviering maakten we een hele beweging. Je werd er op bepaalde momenten niet vrolijk van. En toch. En toch blijven we in dat licht geloven!
	Frank nam ons mee naar Dadipark. En zette dit tegenover de Plopslands van deze wereld... "Als straks nog 1 vlammetje brandt moet je maar denken: dat is mijn vlammetje. Is dat dan nog wel een dieptepunt? 1 vlammetje diep in de nacht te midden rotte plekken. Waar groot klein lijkt te versmachten. Wat ga je met je lichtje doen? Wat willen ze toch van je vlammetje? Ik wou dit alles in beeld brengen. Dan moest ik een beeld vinden. Ik heb een vreemd verhaal gekozen als illustratie. Voor de verbeelding. Dadipark. Vroeger een familiepark in Dadizele. Dadipark is een symbool dat met triest maakt. En kwaad. Het is een verhaal van onze tijd, van deze wereld. En soms heb ik moeite met deze tijd. Zeg nu zelf. Plopsaland of Dadipark? In de hoofden van veel aanwezigen is de strijd allang gestreden. Maar ik leg mijn hoop in de handen van die paar leerlingen die zich zullen herkennen in dat kleine vlammetje. Deze aarde is de enig denkbare. We hebben geen andere te verwachten. Hier zou de hemel moeten zijn. Zorg dat je dat straks ziet in dat ene vlammetje te midden van al die rotte plekken..."
Wie heeft de zon uit jouw gezicht gehaald Wie heeft het licht in jou gedoofd Wie heeft je rooie wangen bleek gemaakt Wie joeg dromen uit je hoofd Wie brak jouw kleine hart Kleurde je ogen zwart Wie is niet nagekomen wat hij heeft beloofd Wie heeft het lachen in jouw keel gesmoord Heeft je vuisten zo gebald Wie heeft dat onbevangen kind vermoord Dat altijd opstaat als het valt Wie boog jouw rechte rug Trapte je speelgoed stuk Wie brak jouw vleugels in de vreugde van een vlucht Wie is er zo aan jou voorbij gegaan Wie verraadt hier jouw geloof Wie hield zich voor het kraaien van de haan Na de derde keer nog doof Wie is het die vergat Dat jij de toekomst had Wie heeft jou net als ik Te weinig lief gehad Wie heeft jou net als ik Te weinig lief gehad (Herman van Veen)
Drie lichtjes werden terug aangestoken. Drie hoopvolle tekenen in onze tijd. Drie maal de moeite om opnieuw te lezen (want jawel, we hadden onze viering wat verkeerd ingeschat, ze was te lang... we moesten schrappen... zonde. Tenzij, je nu wat extra moeite doet!). 18 rotte plekken op onze wereldbol. Van 3 ervan vonden wij toch al een lichtpuntje. De komende maanden vinden we hopelijk nog meer lichtpunten die een aanstekelijk vuur zullen worden.
	Rotte plek: "Een mens die geweld inzet, heeft per definitie altijd verloren, ook al denkt hij gewonnen te hebben" En toch... Van 1 tot 17 december liep in de Hallen van Schaarbeek (in Brussel) een tentoonstelling met als titel: Breaking the Silence. De tentoonstelling wil morele vragen oproepen over de praktijken van het Israëlische leger in de bezette gebieden. Het zijn getuigenissen waarin Israëlische soldaten vertellen over hun angsten, hun twijfels, hun lafheid. ... Daarom is dit lichtpuntje zo belangrijk. Het komt van binnenuit, van de kant van de soldaten. Ex-soldaten wel te verstaan. Gewetensbezwaarden of dienstweigeraars. Zij die dingen gedaan hebben en/of gezien hebben waarmee ze zich niet meer kunnen verzoenen. Zij die vinden dat het leger en dus ook de regering fout is. Zij vinden dat kritische woorden niet genoeg zijn, maar dat enkel daden de mensenrechtenschendingen kunnen stoppen. KLIK HIER OM HET GETUIGENIS VOLLEDIG TE LEZEN !
	Rotte plek: "Luchtverontreiniging, bodemverontreiniging, waterverontreiniging. België: het is tijd voor actie!" En toch... Dit is prachtig, je ziet hier heel veel donkere figuren op een donker veld, af en toe een zaklamp maar de meesten doen het op de tast. Wat je ook ziet, zijn heel wat jonge piepkleine boompjes van 1 meter 30 hoog. En die beginnen allemaal lintjes te krijgen met de tekst 'Yes, we can' erop, en dit is ook onze boodschap. Ja, het is zeker mogelijk om te zorgen voor extra bos in Vlaanderen. Dus ja, vannacht is een prachtige nacht! KLIK HIER OM HET GETUIGENIS VOLLEDIG TE LEZEN !
	Rotte plek: "Meer dan 15% van de bevolking van ons land krijgt vroeg of laat te maken met armoede. Deze mensen zijn erg kwetsbaar, ze zijn laaggeschoold, komen uit een gebroken gezin, worden ziek of invalide, komen zonder werk te staan...." En toch... Het Mannahuis, de mensen van het CAW en het kringloopcentrum, als sociaal vangnet, hebben er in Marleens leven voor gezorgd dat ze na verschillende verkeerde keuzes opnieuw op eigen benen kon staan. Nu is Marleen werkzaam in 't Hope, een vzw die zorg draagt voor mensen die in armoede leven. Marleen begeleidt er mensen in een voor haar zeer herkenbare situatie. Met haar verhaal hoopt ze mensen uit diezelfde vicieuze cirkel van armoede te halen. KLIK HIER OM HET GETUIGENIS VOLLEDIG TE LEZEN !
Drie fantastische kerstverhalen eigenlijk. Van geloof in het licht. Dat rotte plekken eens worden geheeld. Dat we ze misschien zalven met mirre zoals Rik vertelde in z'n kerstverhaal. Was het me daar druk aan het glazen huis in Betlehem. Kwamen eerst op bezoek: de herders, die niet meetelden, uitgestoten hangjongeren... zonder cadeau dan nog. En dan nog wijzen uit het Oosten. Zij hadden sterk symbolisch geschenken mee: goud voor het goddelijk kind, wierook die de verbinding is tussen hemel en aarde, en vooral mirre: om te zalven, om de pijn van het leven te kunnen dragen. Wie zullen wij met kerstmis zalven? Zalig Kerstfeest vanwege Medium!

joomla template 1.6